Hata Ayıklama: Kodlamanın En Çok Atlanan, En Önemli Becerisi

Erken yaş kodlama etkinliklerinin çoğu tek bir şey istiyor: sıfırdan bir çözüm kur. Oysa gerçek programlamada zamanın büyük kısmı yazmakla değil, yazılmış bir şeyi okumakla ve düzeltmekle geçiyor.

Uluslararası standartlar son yıllarda vurguyu tam buraya kaydırdı: kod yazmanın yanına okumayı, değerlendirmeyi, değiştirmeyi ve hata ayıklamayı eşit ağırlıkta koydular.

Neden bu kadar önemli?

Bir çocuk kendi kurduğu planın yanlış olduğunu fark ettiğinde üç şey birden oluyor:

1. Kendi düşüncesine dışarıdan bakıyor. Üstbiliş dediğimiz becerinin ilk

basamağı bu.

1. Hatayı bir felaket değil bir bilgi olarak görüyor. Plan çalıştı, yanlış

yere götürdü — yani bize bir şey söyledi.

1. Değiştirdiği şeyle sonuç arasında bağ kuruyor. Tek bir adımı düzeltip

yeniden denemek, denetimli deneyin çocuk ölçeğindeki karşılığı.

Türkiye'nin okul öncesi programında da bunun karşılığı var: çocuğun kendisine sunulan çözüm yolunu denemesi. Denemek, doğruyu hatırlamaktan farklı bir beceri.

İyi bir hata ayıklama etkinliği neye benzer?

Üç özelliği var.

Hata görülebilir olmalı

Hiçbir şey olmaması, çocuğa hiçbir şey öğretmiyor. Yanlış plan çalışmalı ve yanlış bir sonuca varmalı ki çocuk nerede saptığını görebilsin.

İlk adımda duran, ekranda kıpırtı bırakmayan bir hata, açıklama gerektiriyor — ve açıklama gerektiren bir tasarım, okuma bilmeyen çocuğa kapalı.

Hatanın cinsi seçilmiş olmalı

Eksik bir adım, fazladan bir adım ve yanlış sıralanmış iki adım farklı şeyler yokluyor. Rastgele bir bozma, aynı hatayı üst üste çıkarabilir ve etkinlik tekrara döner.

Yardım hatayı göstermeli, düzeltmemeli

Bir ipucu sistemi yanlış adımı işaretleyip düzeltiyorsa, etkinliğin tek öğretici anını ortadan kaldırıyor. Göstermek ile düzeltmek arasındaki fark burada belirleyici.

Sınıfta nasıl çalışılır?

Hata ayıklama, yüksek sesle konuşmak için en uygun etkinlik:

• Önce tahmin. "Bu plan çalışırsa nereye varır?"
• Sonra deneme. Çocuklar sonucu görür.
• Sonra karşılaştırma. "Nereye vardı? Nereye varmalıydı?"
• En sonda düzeltme. Hangi adım değişmeli?

Bu sıra, cevabı bulmayı değil farkı görmeyi merkeze alıyor.

Evde

Aynı şey ekransız da yapılabilir. Bir tarifi yüksek sesle okuyup bir adımı kasten atlayın, sonra "ne oldu?" diye sorun. Ya da bir yol tarifini bilerek yanlış verin ve çocuğun sizi düzeltmesini bekleyin.

Amaç, hatanın utanılacak değil incelenecek bir şey olduğunu göstermek.

Devamı

Çocuklar için kodlama neden erken yaşta · CSTA standartları nedir